Excuseer me.
Ik zocht het "Weekly Volcano" kantoor.
Ik wilde Mr. Dashwood zien?
Een vriend vroeg me om een verhaal aan te bieden, van haar.
Ze schreef het, ze zou blij zijn om meer te schrijven als dit bevalt.
Geen eerste poging, neem ik aan?
Nee, meneer, ze verkocht al aan "Olympic" en "Scandal."
En ze kreeg een prijs voor 'n verhaal in het "Blarney Stone Banner."
Een prijs?
Ja.
Ga zitten.
We zullen dit nemen.
Echt?
Met aanpassingen. Het is te lang.
Maar, je knipte...
Ik zorgde ervoor om enkele van mijn zondaars te bekeren.
Het land ging net door een oorlog.
Mensen willen worden geamuseerd, niet worden gepredikt.
Moraal verkoopt niet tegenwoordig.
Vermeld dat misschien aan je "vriendin".
Welke compensatie... Hoe ga je...?
We betalen 25 tot 30 voor dit soort dingen. We betalen hier 20 voor.
Je mag het hebben. Doe de wijzigingen maar.
Moet ik vertel mijn... vriendin vertellen dat u een ander zult nemen
als ze een beter heeft dan dit?
We zullen het bekijken. Zeg haar om het kort en pittig te maken.
En als 't hoofdpersonage een meisje is, zorg dan ervoor dat ze getrouwd is tegen 't einde.
Of dood, hoe dan ook.
Excuseer me?
Welke naam zou ze bij het verhaal willen zetten?
Ja... helemaal geen, als u wilt.
Als zij dat wil, natuurlijk.
Goedemorgen, meneer. Goedendag.
Mijn Beth zou je heel leuk vinden.
Dit is een pension, geen liefdadigheids- instelling, moet ik op tijd de huur hebben!
Goedemiddag, Ms March.
Goedemiddag.
Je staat in brand.
Dank je.
Je staat op brand!
Dank je.
Ik heb dezelfde gewoonte, zie je?
Kitty en Minny wachten!
Mijn studenten hebben me nodig.
Altijd aan het werk.
Geld is het einde en het doel van mijn geldbeluste bestaan.
Niemand krijgt inktvlekken zoals de jouwe enkel uit een verlangen naar geld.
Nou, m'n zus Amy is in Parijs, en tot ze huwt met 'n obsceen rijk iemand,
is het aan mij om het gezin draaiende te houden.
Tot ziens.
De decadenten hebben Paris geruïneerd, als je het mij vraagt.
Die Franse vrouwen kunnen geen haarborstel vasthouden.
Amy! Ik zei: "Die Franse vrouwen kunnen geen haarborstel vasthouden."
Oh ja! Helemaal waar, Tante March.
Hou me niet voor de gek, meisje.
Wat schreven ze, je ruziemakende familie?
Moeder zegt niets over Beth.
Ik voel dat ik moet teruggaan, maar ze zeggen allemaal "blijf".
Je kunt niets doen als je teruggaat. Het meisje is ziek, niet eenzaam.
En je moet niet naar huis gaan totdat jij en Fred Vaughn verloofd zijn.
Ja, en totdat ik al mijn schilderlessen heb voltooid, natuurlijk.
Oh, ja, ja.
Natuurlijk.
Stop de koets! Laurie! Laurie!
Amy!
Jeetje, je bent zo groot geworden!
Je schreef dat je me zou ontmoeten in het hotel.
Ik kon je nergens vinden... - Je zocht niet hard genoeg!
Of ik herkende je niet omdat je nu zo mooi bent.
Hou op. - Ik dacht dat je 't wel leuk vond.
Nee, waar is je grootvader?
Hij is in Duitsland. Nog steeds op reis. Ik reis nu alleen...
En flirten en gokken en drinken...
Zeg het niet tegen je moeder.
Jaag je op 'n jong meisje doorheen Europa?
Nee.
Ik kon niet geloven dat Jo je afwees. Het spijt me zo.
Hoeft niet, Amy. Mij spijt het niet.
Amy! Amy March!
Je komt onmiddellijk terug!
Kom. Kom op.
Haal hem van me af! Vooruit. Ik moet ergens zijn.
Laurie, kom naar het Nieuwjaarsfeest!
Het is een bal en iedereen zal er zijn, ook Fred.
Pik me op aan het hotel om acht uur... de Chavain!
Laurie, kleed je voor festiviteiten! Hoge hoeden en zijde!
Zal ik doen! Ik zal mijn best zijde dragen.
Het is Laurie!
Ik weet het.
Twintig meter van de blauwe zijde evenals de roze.
Iemand komt er later voor langs.
Meg! Daar ga je zo mooi in zijn.
Ik ken precies de naaister om je heen te sturen.
Jij wordt de mooiste echtgenote in Concord.
John heeft 'n nieuwe winterjas nodig,
en Daisy en Demi hebben nieuwe kleren nodig...
En z'n vrouw heeft 'n nieuwe jurk nodig.
Ik kan niet... het is...
Ik kan het gewoon niet.
Hij zal zo blij zijn met hoe je eruitziet, hij zal alles over de prijs vergeten.
Ik denk niet dat het een te grote verspilling is.
Zal 20 meter volstaan?
Ja.
Heel goed.
Vijftig dollar, waar zat ik aan te denken?
Mama... mama!
Mijn lieverds.
Ga spelen.
Beth?
Daar ligt de weg, naar het westen. Dan westwaarts-ho!
Gratie en goede gezindheid volgen uw ladyship!
Je hebt niets, mevrouw, aan mijn heer door mij?
Blijf! Ik smeek je, vertel me wat gij denkt van mij.
Dat je echt denkt dat je niet bent wat je bent.
Als ik dat denk, denk ik datzelfde van jou.
Dan denk dat je gelijk hebt: ik ben niet wat ik ben.
Excuseer me?
Ik spreek alleen Engels. Het spijt me. Wat?
Wat zei je?
Kom dansen.
Ik weet precies met wie ik wil dansen.
Met wie ga je dansen, Jo?
Je weet dat ik nooit dans.
Waarom gaan we niet allemaal naar 't feest? Het is niet eerlijk!
Draag je gewone schoenen maar. - Die pasten de afgelopen winter.
Mijn neus ziet er niet verfijnd uit.
Ik vind je neus leuk.
Nu, Jo...
Raak me niet aan, dank je! Ik voel me al belachelijk.
Ik wil er niet...
Je kon mooi zijn als je probeerde. - Wil ik niet, doe ik niet.
Ik wil niet gaan, maar ik wou dat ik alle muziek kon horen.
Ik zou 't in m'n hoofd houden en het dan zingen voor je.
Zouden ze zo moeten roken?
Het is de vochtigheid drogen.
Wat een vreemde geur, het lijkt op verbrande veren.
Ik zal dit uitdoen en je krijgt een perfect ringetje te zien.
Waarom is haar haar af?
Meg, het spijt me zo. - Wat heb je gedaan?!
Het spijt me! Je had me niet moeten vragen om het te doen!
Mammie! Ik kan niet gaan! Ik ben verwend! Mijn haar!
Staar niet, doe je handen niet achter je rug,
zeg niet Christopher Columbus, zeg niet Capital,
geen handen schudden, niet fluiten.
Meg March! Je ziet er zo mooi uit!
Meg...
Sorry, ik wist niet dat er iemand hier was.
Niet erg, blijf maar, als je wilt.
Stoor ik je niet?
Nee, ik ken niet veel mensen hier, ik voelde me nogal vreemd in 't begin.
Ik ook.
Miss March, niet?
Ja, Mr. Laurence, maar ik ben niet Miss March, ik ben maar Jo.
En ik ben niet Mr. Laurence, ik ben maar Laurie.
Dans je niet?
Ik weet nog niet hoe je dingen hier doet,
ik verbleef 't grootste deel van mijn leven in Europa.
Europa! Dat is de hoofdstad!
Ik zou zo geen woorden gebruiken.
Zegt wie?
Meg. Ze is mijn oudere zus. Hier.
Dat is ze, zie je?
Het meisje in de paarse jurk?
Het is heel mooi.
Ze laat mij braaf blijven, zodat vader trots op me zal zijn wanneer hij terugkeert.
Waar is hij?
Vrijwilliger bij het Leger van de Unie. En ik wilde met hem mee gaan vechten.
Ik raak niet over m'n teleurstelling heen dat ik 'n meisje ben.
Jo, wil je met me dansen?
Ik kan niet, omdat...
Omdat wat?
Zal je het niet vertellen?
Nooit.
Ik schroeide mijn jurk, zie je? Daar.
En Meg zei me stil te staan, zodat niemand het zou zien.
Je kunt lachen als je wilt. Het is grappig, ik weet het.
Ik heb een idee van hoe we het kunnen klaarspelen.
Mijn voet. Ik deed mijn enkel pijn.
Hoe ga ik thuis geraken?
Ik zie niet wat je kunt doen, behalve een rijtuig nemen
of de hele nacht hier blijven. - Rijtuigen zijn te duur.
Ik zal je brengen. Het is vlakbij.
Nee, dank je, dat kunnen we niet accepteren.
Je moet de mijne nemen. Alsjeblieft.
Nee, het is zo vroeg, je kunt nu nog niet vertrekken.
Ik vertrek altijd vroeg. Ik meen het, echt waar.
Welke keuze heb je?
Ik zei toch dat die schoenen te klein waren.
Hemeltje lief, wat heb je gedaan!
Je bent terug! Hoe was het? - Maak die stoel vrij.
Oké, help je zus, dan terug naar bed!
Maak plaats, Meg is een gewonde soldaat!
Ik verzwikte mijn enkel.
Oh, Meg, je zult jezelf nog doden voor mode één dezer dagen.
Hannah! We moeten ijs hebben!
Kom binnen. Kom binnen. - Het is goed.
Excuses voor de chaos:
Ik geniet van bakken, midden van de nacht.
En let niet op de rommel, Mr. Laurence, dat doen wij ook niet.
Laurie, alsjeblieft.
Mag ik je Teddy noemen? - Ja.
Je moet bij hun theatervoorstellingen horen! Ze konden gebruik maken van...
Ik ben Amy.
Hallo.
Neem een broodje. - Dit? Dank je.
Laurie, hoe gaat het met je enkels? Heb je ijs nodig?
Nee, dank u, mevrouw.
Noem me maar moeder, of Mammie. Iedereen doet dat.
Meg, waarom droeg je die roze schoenen niet...
Het is koud!
Maar ze zijn zo mooi!
Het voelt als van mijn feestje thuiskomen als mooie jonge dame
in een rijtuig en dan dienstmeisjes die op me wachten.
Voor de schrijver op zolder:
Omdat je zo van het spel genoten hebt vanavond,
wilde ik je dit geven.
Het zal je helpen bij je karakterstudie en ze schilderen met je pen.
Ik zou graag lezen wat je schrijft, als je me vertrouwt.
Ik beloof eerlijkheid en alle intelligentie die ik kan opbrengen.
Met vriendelijke groet, Friedrich.
Fred, wil je een glas?
Graag, dank je.
Wilt u me even excuseren?
Laurie.
Amy.
Ik wachtte een uur op je.
Ik voel me gevangen.
Amy, alsjeblieft! Amy.
Wil je weten wat ik eerlijk van je denk? - Wat denk je eerlijk van mij?
Ik veracht je. - Waarom veracht je me?
Omdat bij elke kans om goed, gelukkig en nuttig te zijn
ben je lui, slecht en ellendig.
Dit is interessant.
Egoïstische mensen praten graag over zichzelf.
Ben ik egoïstisch? - Ja, heel egoïstisch.
Met je geld, talent, schoonheid en gezondheid.
Oh, je vindt dat ik mooi ben?
Dat vind je leuk, je oude ijdelheid...
met al dat goeds om van te genieten, kan je niets vinden dan treuzelen.
Ik zal goed voor je zijn, Sint Amy, ik zal goed zijn!
Schaam je je niet voor zulke kaarten?
Nee, dat doe ik niet.
Het lijkt erop dat 't nooit een dag in 't leven werkte, en die ring is belachelijk.
Jo gaf me deze ring.
Ik heb medelijden met je, echt waar.
Ik wou dat je 't wat beter zou dragen.
Je hoeft geen medelijden met me te hebben, Amy. Op 'n dag zal je je hetzelfde voelen.
Nee, ik zou gerespecteerd worden als ik bemind zou kunnen worden.
Wat heb je de laatste tijd gedaan, oh grote "artieste"?
Misschien fantaseer je erover om Fred Vaughn's fortuin uit te geven?
Fred Vaughn, dames en heren!
Fred, het spijt me zo.
Dit zijn slechts verhalen, natuurlijk.
Maar ik ben bezig met een roman.
En je roman, zal die zo zijn?
Ja... tot nu toe, in elk geval.
Met plots als deze? Duels en doden?
Het verkoopt, dus...
Waarom teken je niet met je echte naam?
Mijn moeder zou het niet leuk vinden.
Het is te bloederig voor haar.
Ik wil helpen met 't geld dat ik verdien, en haar niet bezorgd maken.
Weet je, ik hou niet van hen.
Eerlijk gezegd, ik bedoel...
Ik denk dat ze niet goed zijn.
Maar...
Ze worden gepubliceerd in de kranten,
en de mensen zeiden altijd dat ik getalenteerd ben.
Oh, ik denk dat je getalenteerd bent, daarom ben ik zo bot.
Ik kan me niet veroorloven om te verhongeren op lof.
Ben je boos?
Natuurlijk ben ik boos!
Je vertelde me net dat je niet van mijn werk houdt!
Ik dacht dat je eerlijkheid wilde.
Ja, dat wil ik!
Sprak nooit iemand eerder zo met je?
Ja, ik werd al vaak genoeg afgewezen.
Is er iemand die je serieus neemt, Jo,
om over je werk te praten?
En wie maakte jou Hogepriester van wat goed en wat slecht is?
Niemand, en dat ben ik niet. - Waarom doe je dan alsof je dat bent?
Jo, je reactie geeft aan dat...
Mijn reactie geeft aan dat jij een pompeuze blaaskaak bent!
Shakespeare schreef voor de massa.
Shakespeare was de grootste dichter die ooit leefde,
omdat hij z'n poëzie in populaire werken smokkelde.
Maar ik ben geen Shakespeare. - Godzijdank, we hebben hem al.
Als je er zo veel over weet, waarom doe je het dan niet zelf?
Omdat ik geen schrijver ben.
Ik heb niet de talenten die jij hebt.
Nee, die heb je niet!
En je zal altijd 'n criticus blijven, en nooit 'n auteur,
en de wereld zal vergeten dat je ooit leefde.
Ik weet zeker dat ze dat zullen doen.
Maar ik...
Niemand zal Jo March vergeten.
Ik kan het geloven.
Luister, we zijn geen vrienden, je bent niet mijn vriend.
En ik wil jouw opinie niet, want ik vind je niet erg leuk,
dus, praat gewoon niet meer tegen me, dank je.
Josephine, dit kwam voor jou.
Dank je.
Jo, kwam meteen naar huis, Beth ging verder achteruit. Moeder.
Beth.
Vrolijk Kerstfeest, wereld.
Vrolijk Kerstfeest! - Vrolijk Kerstfeest!
Jo, we zijn al uren wakker. - Wat heb je geschreven?
Ik werd meegesleept door onze heerlijke wraaktragedie gisteravond. Vergif.
Nee, geen gif, het is Kerstmis!
Kerstmis is geen Kerstmis zonder geschenken.
Het is zo vreselijk om arm te zijn.
Hoe komt 't dat sommige meisjes zoveel moois krijgen en anderen totaal niets.
We hebben tenminste vader en moeder, en elkaar.
We hebben geen vader.
En we zullen hem niet hebben zolang deze oorlog aansleept.
Ik wou dat ik hopen geld had en veel bedienden, zodat ik nooit meer moest werken.
Je zou 'n goede actrice op de planken zijn.
Het zijn niet allen gevallen vrouwen. - Ik kan geen actrice worden.
Ik heb veel wensen, maar m'n grootste is om 'n artieste te zijn
in Parijs, en fijne doeken maken, en de beste schilder ter wereld zijn.
Dat is wat jij ook wilt, niet Jo? Een beroemde schrijver worden?
Ja, maar 't klinkt zo lomp als zij het zegt.
Waarom schaamte voor wat je wilt? - Dat doe ik niet.
Mijn wens is allen samen zijn met vader en moeder in dit huis.
Dat is wat ik wil. - Beth is perfect.
Hoe zit het met je muziek, Koningin Bess?
Dat doe ik enkel voor ons, ik hoef niemand anders die 't hoort.
Je moet jezelf niet beperken.
Moeder stelde voor om dit jaar geen cadeautjes te doen
omdat onze mannen afzien in het leger.
We kunnen niet veel doen, maar we kunnen kleine offers brengen en het graag doen.
Je moet geen moeder spelen, gewoon omdat ze niet thuis is.
Jo, dat is zo jongensachtig. - Daarom doe ik het.
Ik verfoei onbeleefde, niet dame-achtige meisjes.
Ik haat betrokken kleine ettertjes.
Mijn neus! Mijn neus! Ze is al niet goed!
Ik weet dat wat ik denk je niets kan schelen,
maar je wilt niet dat je moeder je zo vindt, niet?
We geven zeker om wat je denkt, Hannah.
Je bent meer familie dan boze oude tante March.
Niet doen, Jo. - Waar is Mammie?
God weet wat. Een arm schepsel kwam smeken,
je ma ging meteen zien wat ze nodig had.
Ik wou dat ze anderen zou helpen op 'n geschikt tijdstip voor ons.
Joanna en ik zijn erg hongerig. - Poppen krijgen geen honger, Beth.
Ik herschreef de climax, en we moeten die instellen op herinnering.
Amy, jij neemt de kostuums.
Ik maakte de goddelijkste kroon, en schilderde m'n oude schoenen blauw,
zodat ze eruit ziet als 'n prinses.
Ik denk dat 't melancholie stuk dat ik bedacht vrij goed is.
Meg, wacht totdat je die nieuwe speech ziet.
Ik snap niet hoe je zulke fraaie dingen kan schrijven, Jo.
Je bent 'n echte Shakespeare. - Niet helemaal.
Miss Michelangelo, kun je alsjeblieft de flauwval-scène repeteren?
Je bent daar zo stijf als een pook in.
Ik kan 't niet helpen. Ik zag nooit eerder iemand flauwvallen,
en ik wil zelf niet heel zwart en blauw worden.
Als ik makkelijk kan neervallen, zal ik proberen.
En als dat niet kan, zal ik sierlijk in 'n stoel vallen,
en kan 't mij niet schelen als Hugo op me afkomt met 'n pistool.
Hannah... - Ik acteer niet.
Ik zei niet eens iets!
Ik wist wat je ging zeggen en ik acteer niet.
Vrolijk Kerstfeest, meisjes!
Mammie! Vrolijk Kerstfeest!
Ik ben zo blij je zo gelukkig te zien.
Jo, je ziet er moe uit. Was je weer de hele nacht aan 't schrijven?
Natuurlijk.
Amy, kom me kussen!
Vrolijk Kerstfeest. Hoe gaat het met m'n meisjes?
Ik heb zo'n honger! - Moet je dit ontbijt zien!
Ik kan 'n paard opeten. - Zeg dat niet, Jo!
Ik kan niet geloven dat dit onze Kerst is.
Wat?
Wat is het?
Niet ver hier vandaan woont een arme jonge vrouw, Mrs Hummel.
Haar vijf kinderen liggen in één bed om niet te bevriezen,
en er is niets om te eten.
Mijn meisjes, willen jullie hen jouw ontbijt als kerstcadeau geven?
Is dit dat wat je zegt dat vader van ons zou willen?
Ja.
Dank je.
En dank je, Mr.Laurence, om me ermee te betrekken.
Graag gedaan.
Misschien kan je m'n kleinzoon naast wiskunde ook bijles geven in manieren.
Ach, mijn god! Het zijn goede engelen die tot ons komen!
Ik ben terug! Ik heb eten en dekens en truien.
En we brachten wat medicijnen mee. Dit zijn mijn meisjes.
Zeg hallo.
Hij is niet goed.
Meisjes, waarom pakken jullie het eten niet uit...
Wil je hier wat van?
Wil jij er een?
Het is lekker, niet?
Zijn het feeën?
De Kerstman. - Nee, het is oude tante March.
Mr.Laurence zond het.
Is Laurence de opa van de jongen?
Ja. - Waarom?
Hij zag je je kerstontbijt weggeven, en hij wilde dat je van de dag zou genieten.
Maar ik dacht dat hij 'n gemene oude man was.
Dat is zo gul van hem.
Zijn kleinzoon Laurie zette hem ertoe aan.
Ik weet dat hij dat deed. We moeten vriend worden met hem.
Jongens maken me bang.
En dat grote oude huis maakt me bang.
Jenny Snow zegt dat Mr.Laurence z'n zoon verstootte
nadat hij vertrok met 'n Italiaanse vrouw,
en nu is z'n kleinzoon 'n wees, en hij zit de hele tijd in dat huis
opgesloten met zijn tutor.
Hij is 'n heel vriendelijke man die z'n meisje verloor toen ze nog 'n kind was,
en nu ook nog zijn zoon.
Is z'n dochter overleden? Dat is zo triest.
Maar ziet Laurie er niet romantisch uit? Hij is half Italiaans.
Wat weet jij ervan? Je sprak bijna nooit met hem.
Ik ben niet verantwoordelijk voor dit feest, maar ik heb 'n verrassing.
Komt hij naar huis, onze vader?
Kon ik er maar heen gaan...
Arme Jo. We kunnen onze enige broer niet opgeven.
Het moet zeer onaangenaam zijn om in 'n tent te slapen.
Jo zit achterin, zodat we haar niet zien wenen.
En wat als ik dat doe? - Wanneer komt hij naar huis?
Hij zal blijven en trouw werken zo lang als hij kan,
en we zullen hem niet eerder vragen terug te komen dan hij kan worden gemist.
"Geef ze allen m'n liefde en 'n kus. Zeg hen dat ik overdag aan hen denk,
en 's nachts voor hen bid,
en vind mijn beste troost in hun genegenheid te allen tijde.
Een jaar lijkt 'n zeer lange tijd om te wachten voordat ik hen zie,
maar herinner hen eraan dat terwijl we wachten we allemaal kunnen werken,
zodat deze harde tijden niet hoeven verspild te worden.
Ik weet dat ze liefdevolle kinderen voor je zullen zijn,
die trouw hun plicht doen, moedig tegen hun vijanden vechten,
en zichzelf zo mooi zullen bedwingen...
"De Vloek van de Heks", een toneelstuk door Jo March.
Verblijd lief en snel en sterk...
... en als ik terugkom naar hen, kan ik
meer gehecht en trotser zijn op mijn kleine vrouwen."
Brava!
Excuseer me.
Excuseer me. Uw halte, mevrouw.
Dank je.
Is ze weg? Waarom?
Ik weet het niet. Ze vertrok gewoon.
Maar ze zei niet of ze terug zou komen?
We hadden geen openhartig gesprek, Professor.
Waarom zit je daar gewoon? Ga alsjeblieft, ga! Stof iets af.
En hoe zit het met de meisjes? Ze was de beste lerares die ze ooit hadden.
Ik weet het.
Het is zo moeilijk om terug aan 't werk te gaan na zulke goede tijden.
Ik wou dat 't elke dag Kerstmis was.
Of Nieuwjaar, zou dat niet opwindend zijn?
We zijn 'n stelletje ondankbare meiden.
Zeg niet zoiets verachtelijk!
Ik hou van goede, sterke betekenisvolle woorden.
Ik moet teruggaan naar school en ik heb geen limoenen.
Alle meisjes verkochten ingelegde limoenen, en ik heb schulden.
Ik ben zoveel limoenen verschuldigd.
Is dit voldoende? - Waarom deed je dat?
Meg, dank je!
Ik weet wat 't is om kleine dingen te willen en je minder te voelen dan andere meisjes.
Tussen dat en de tekeningen die mijn schuld zouden wegvagen.
Welke tekeningen? - Niets.
Ik ben gewoon blij dat moeder me niet naar school stuurt met al die meisjes...
Haast je! Ik zal te laat zijn!
Beth, na je winkelen wil ik dat je werkt aan
de nieuwe sommen en spelling en ik zal alles controleren als ik thuiskom.
Prima. - Daag.
Josephine. - Ja?
Josephine. - Ja, hier.
Is er 'n reden waarom je stopte met Belsham lezen?
Het spijt me, ik zal verder doen.
Let op jezelf, liefje, op een dag zul je me nodig hebben
en wens je dat je je beter had gedragen.
Dank je, tante March, voor je werk en je vele vriendelijkheden,
maar ik ben van plan om mijn eigen weg in de wereld te maken.
Niemand maakt zijn eigen weg, niet echt,
allerminst een vrouw. Je zult goed moeten trouwen.
Maar jij bent niet getrouwd, tante March.
Dat komt omdat ik rijk ben.
En ik zorgde ervoor om al mijn geld te houden, in tegenstelling tot je vader.
Dus de enige manier om 'n ongehuwde vrouw te zijn is rijk zijn?
Ja.
Maar er zijn bitter weinig manieren voor vrouwen om geld te verdienen.
Dat is niet waar.
Je kunt 'n bordeel openen, of het podium op gaan.
Vrijwel hetzelfde.
Buiten dat, je hebt gelijk, bitter weinig manieren voor vrouwen.
Daarom zou je naar me moeten luisteren.
Dus ik kan trouwen?
Nee, zodat je een beter leven kan leiden dan je arme moeder.
Mammie houdt van haar leven.
Je weet niet waar ze van houdt.
Je vader gaf meer om het opleiden van kinderen van vrijgelatenen
dan dat om de zorg voor zijn eigen familie.
Ja, maar hij had gelijk.
Het is mogelijk om gelijk te hebben en dwaas te zijn.
Nou, ik denk het niet.
Nou, je wordt niet betaald om te denken.
Ik weet dat je nu niet veel geeft om het huwelijk.
Ik kan niet zeggen dat ik het je kwalijk neem.
Maar ik ben van plan om nog eens naar Europa te gaan, en ik heb een metgezel nodig.
Wil je graag de persoon zijn die ik mee neem?
Dat zou ik liever hebben dan wat dan ook.
Oké, lees dan.
En niet rondsluipen. Ik hou niet van stiekemerds.
President Lincoln.
Nee! Vader vecht voor hem.
M'n vader zegt dat de oorlog 'n verspilling is,
en we moeten ze gewoon hun werk laten houden.
Susan, het is immoreel.
Iedereen profiteerde van het systeem, inclusief jullie Marches.
Waarom zou enkel 't zuiden moeten worden bestraft?
We moeten allemaal worden gestraft. - De Marches houden van een oorzaak.
Prima, doe gewoon Mr. Davis.
Ik weet niet of ik dat zou moeten.
Ik zal je schuld kwijtschelden en je nog vijf extra limoenen geven.
Miss March.
Ga zitten.
Ga zitten, Laurie.
Latijn is een voorrecht. Alsjeblieft, je moet dit leren.
Ik kan me niet veroorloven om deze positie te verliezen. Ga maar terug naar de Cicero.
Er is daar een meisje.
Nee, er is er geen. - Ja, Mr.Brooke, daar is een meisje!
Nee, er is geen.
Oh, er is een meisje! - Dat is een meisje.
Hallo daar! Ben je gewond?
Ik ben Amy.
Hallo Amy, ik ben Laurie.
Ik weet het, jij bracht mijn zus terug na de fuif.
Ik zou nooit m'n enkel hebben verstuikt, ik heb mooie kleine voeten.
De beste in de familie. Maar ik kan nooit weer naar huis,
want ik zo in de problemen zit.
Kijk.
Mr.Davis sloeg me.
Zeg de bedienden dat ik dit schilderij voor mij verkocht wil! Direct!
Amy, ben je hier?
Meg! Mijn hand. Kijk.
Jo. - Wat een rijkdom!
Het doet zoveel pijn.
Theodore Lawrence, je moet de gelukkigste jongen ter wereld zijn!
Een kerel kan niet enkel leven van boeken.
Ik wel. Wat deed jij?
Niets. Ik deed niets. Ik maakte 'n tekening en toen sloeg Mr.Davis me.
Christopher Columbus, moet je zien.
Dat is mijn grootvader. Ben je bang voor hem?
Nee, ik ben voor niemand bang!
Hij ziet er streng uit, maar m'n grootvader was veel knapper.
Jo! We vergelijken geen grootvaders.
Jij denkt dat hij knapper is, hé?
Nee, eigenlijk ben jij erg knap. Ik bedoelde niet...
Ik kende de vader van je moeder. Je hebt zijn pit.
Oh, nou... Dank u, meneer.
Jij moet niet meer naar die school gaan.
Goed, die man was altijd al een idioot.
Jo zal je onderwijzen. - Ik? Ik onderwijs Beth al!
Je bent een goede leraar.
Ja, vrouwen die thuis les krijgen is veel beter, geloof ik.
Enkel omdat de scholen voor vrouwen zo pover zijn.
Inderdaad, helemaal gelijk.
Ik wou dat alle meisjes z'n rot-school zouden verlaten en dat hij zou sterven.
Amy, je was fout, en er zullen gevolgen zijn.
Niet waar! Ik deed niet eens iets! Ik maakte gewoon 'n tekening!
Dank je wel om op onze Amy te letten.
Ja, natuurlijk.
Mijn meisjes hebben 'n manier van kattenkwaad uithalen.
Ik ook.
Dan kom je naar ons en we zullen voor je zorgen.
Alsjeblieft, en kom langs wanneer je maar wilt. Nodig ook je zus Beth uit.
Ja! Beth zou de piano aanbidden!
Is ze de stille?
Ja. - Dat is onze Beth.
Zeg het kleine meisje om onze piano te gebruiken.
En Jo, leen maar eender welk boek je wilt.
Kan ik naar de schilderijen komen kijken? - Ja.
Er is ook een mooie serre.
We moeten gaan, meisjes.
Ik ga dit meenemen.
Ik ga deze meenemen, als dat goed is.
Ik breng 't snel terug, dat beloof ik.
Dank je voor mijn hand! - Dank je, daag.
Oh, Miss Meg! Je vergat je handschoen!
Terug aan het werk. Terug aan het werk.
Stilte! Stilte!
Stilte!
Een nieuw toneelstuk, geschreven door Miss Jo March,
zal verschijnen in het Barnville Theater,
in de loop van de komende weken, het zal alles overtreffen
wat ooit op de Amerikaanse podium te zien was.
In de hoofdrol de grootste actrice van hier tot aan de Mississippi, Miss Meg March.
Wekelijks rapport: Meg - goed, Jo - slecht,
Beth - zeer goed, en Amy - soort van middelmatig.
Mr. de President en heren,
Ik wens de toelating van een nieuw lid voor te stellen.
Eén die zeer, zeer dankbaar zou zijn,
en immens veel zou toevoegen aan de geest van de club.
Ik stel u voor
Mr. Theodore Laurence!
Absoluut niet! - Nee!
Wat? Kom nou, laten we hem aanvaarden.
Hij is een echte jongen!
We willen geen jongens. Dit is een club voor dames.
Ik denk dat we het moeten doen, zelfs als we bang zijn.
Ik zeg ja. Het is Laurie!
Nee! - Het zal alles veranderen!
Oké. Ik vraag een stemming.
Steek je handen omhoog. Aye! Aye! - Steek je hand omhoog!
Steek je hand op. Het is Laurie.
Prima! Aye!
En, er is geen tijd zoals deze.
Dames, alsjeblieft, dit is mijn strategie, ik verdien de schuld:
Jo gaf stemde pas in ermee na veel plagen. Ja.
Ik wil enkel maar zeggen, als een licht teken van mijn dankbaarheid
en als middel ter bevordering van vriendschappelijke
betrekkingen tussen aangrenzende landen,
en dus presenteer ik deze set sleutels voor een klein postkantoor
dat ik maakte in het bos bij de vijver. Ja.
Vier sleutels, voor jou, lieveling.
...en voor jullie.
Dank je. Hartelijk bedankt.
En dit is voor mij. Zonder meer.
Dank u voor uw gunst, ik zal mijn plaats innemen als deel van de club.
Hallo!
Daisy en Demi!
Je bent zo groot geworden!
Ik wou dat je hier was om hen te les te geven...
Ik weet het. Ik ben nu hier.
Zo fijn dat je weer thuis bent.
Ik denk dat de eenzaamheid vat kreeg op Beth, hoewel ze niets heeft gezegd.
Waar is Beth?
Ze is boven. Oh, mijn Jo.
We dachten allemaal dat ze beter was, maar de koorts heeft haar hart verzwakt.
Neem dit en zoek haar de beste dokter die je vindt.
Nee, je hebt dit geld nodig om in New York te leven.
Ik ga niet terug.
Ik gebruik de rest om haar mee te nemen naar de zee en haar aan te sterken.
Wanneer komt Amy naar huis?
We wilden haar niet bezorgd maken.
Weet ze het niet?
Beth stond erop dat we haar niets vertelden, omdat ze Amy's reis niet wilde verpesten.
Amy had altijd al 'n talent om uit de harde delen van het leven te geraken.
Jo, niet boos zijn op je zus.
Jo! Jo, waar ben je?
Ik kan mijn andere handschoen niet vinden. - Neem de mijne.
Jo, we gaan te laat komen!
Waar ga je naartoe? - Je bent niet uitgenodigd.
Je gaat ergens heen met Laurie, ik weet het!
Ja, dat klopt, laat ons nu met rust.
Heb je de tickets? - Ja! Haast je!
Je gaat naar het theater met Laurie.
Meg, alsjeblieft, mag ik mee?
Sorry, schat, maar je werd niet uitgenodigd.
Je kunt niet gaan Amy, dus wees geen baby en zeur er niet over.
Ik zit hier opgesloten en kan nooit ergens heen.
Beth heeft haar piano, en ik ben zo eenzaam!
Ik kan je akkoorden leren.
Ik wil geen akkoorden, Beth, ik wil gaan naar...
Nee, ik denk dat je jezelf niet graag aanport, waar je niet gewild bent.
We hebben al 'n akkoord met de saaie Mr.Brooke.
Ik mag hem wel, hij is vriendelijk.
Ik kan voor mezelf betalen. - Je zult niet komen!
Het spijt me, liefje, maar Jo heeft gelijk. De volgende keer.
Kom, Meg, stop met haar te aaien.
Alsjeblieft! Alsjeblieft!
Je krijgt hier spijt van, Jo March! Echt! Je gaat het je betreuren!
Bekijk me zo niet!
Jo!
Meg, je bent een miljoen keer beter dan haar.
Hoewel ze 'n geweldige flauwvaller was.
Ik vraag me af hoe ze erin slaagde zo wit te worden.
Die Mr.Brooke, kon hij nog kruiperiger zijn?
Ik vond dat hij zeer goede manieren had.
Wacht even, laat me dit idee onderuit halen.
Beth, wat is je favoriete kleur van ogen?
Purper.
Mr.Brooke heeft blauwe ogen en 'n oude ziel, wat veel belangrijker is dan geld.
Heeft iemand mijn roman genomen?
Nee. - Nee, waarom?
Amy, je hebt het. - Nee, ik heb het niet.
Dat is gelogen. - Nee, dat is niet waar.
Ik heb 't niet, ik weet niet waar het is en 't kan me niet schelen.
Zeg het of ik dwing je!
Ik verbrandde je boek!
Ik zei dat ik je zou laten betalen, en dat deed ik!
Jo! Jo!
Het spijt me, Jo.
Amy.
Het is zo dat het enige wat jij belangrijk vindt jouw schrijven is.
En ik kon je niet raken met een van je jurken te vernielen.
En ik wilde je geen pijn doen.
Ik heb er nu wel veel spijt van. Het spijt me zeer.
Jo.
Laat de zon niet ondergaan over je boosheid.
Vergeef haar. Help elkaar.
En je begint morgen opnieuw.
Ze verdient mijn vergeving niet.
En ik zal haar haten! Ik zal haar voor altijd haten!
Goedemorgen, dames! Fris en monter buiten vandaag,
laatste dag op de rivier, pak je schaatsen!
Jo, je beloofde me de vorige keer dat ik mee kon komen, Jo!
Gaat ze altijd zo blijven doen?
Het was een zeer moeilijk verlies voor haar.
Is er niets dat ik kan doen?
Ga achter haar aan.
Zeg niets totdat Jo goedmoedig is met Laurie,
en zeg dan gewoon iets aardig, ik weet zeker dat ze weer vrienden worden.
Jo! Wacht! Ik kom!
Je zei de laatste keer dat ik mocht meekomen.
Jo! Wacht! Wacht! Ik kom!
Wacht! Jo!
Blijf dicht bij de rand, het is niet veilig in het midden.
Ik snap het.
Jo!
Jo, ik kom eraan!
Jo!
Jo, vooruit.
Jo, wacht!
Jo!
Ben je in orde?
Ja.
Help! Help me!
Amy! Het is Amy!
Jo!
Jo, pak een tak! Pak een tak!
Amy! Amy!
Help me alsjeblieft!
Jo, help me trekken.
Amy, pak de tak! Pak hem, Amy!
Het spijt me zo! Oh, mijn zus! Oh, mijn zus!
Ze slaapt.
Als ze was gestorven zou het mijn schuld zijn geweest.
Ze komt wel goed.
De dokter zei dat hij zelfs niet dacht dat ze 'n verkoudheid zou krijgen.
Wat is er mis met mij?
Ik heb zoveel resoluties gemaakt en trieste notities
geschreven, en ik heb gehuild over mijn zonden,
maar het lijkt gewoon niet te helpen.
Toen ik in een passie beland, word ik zo wild,
dat ik iedereen kan kwetsen en ervan zou genieten.
Je doet me aan mezelf denken.
Maar jij bent nooit boos.
Ik ben bijna elke dag van mijn leven boos.
Echt?
Ik ben van nature niet geduldig, maar na bijna 40 jaren van moeite
ben ik aan 't leren om het niet het betere van mij te laten pakken.
Ik zal dan hetzelfde doen.
Ik hoop dat je heel wat beter zal doen dan ik.
Er zijn wat karaktertrekken die te nobel zijn om te beteugelen,
en te verheven om te buigen.
Jo.
Oh, Beth! Mijn liefje!
Je hoefde niet te komen.
Ik had nooit moeten vertrekken. Heb je iets nodig?
Neem wat water.
Het is zo goed om je gezicht te zien.
We gaan naar zee om je sterk en goed te krijgen.
De zee?
Ik wil dat je danst tegen de tijd dat Amy terugkomt.
Ze maakt haar reis niet korter, toch?
Nee. Nee. - Goed.
Is er nog nieuws? Wat zegt ze?
Zij schrijft dat Laurie daar is.
Ik ben blij dat hij bij haar is.
Hij zal niet reageren op een van mijn brieven.
Mis je hem?
Ik mis alles.
Ik weet het.
Schiet op, jullie twee. Meg zal voor een week weg zijn.
We komen.
Je neemt het andere rijtuig, Laurie en bespioneer Meg,
zorg ervoor dat ze niet verliefd wordt. - Doe ik.
Het was zo lief van Annie om me uit te nodigen voor haar debutantenbal.
Dank je om me te laten gaan, Mammie.
Wees gewoon wie je bent,
en draag dit op 't bal, het was van mij toen ik jouw leeftijd had.
Ik heb nooit het bewaren van sieraden tot het huwelijk begrepen.
Je moet iets hebben dat gewoon van jou is.
Er moet worden genoten van mooie dingen.
Ja, er moet worden genoten van mooie dingen.
Ik wou dat ik naar het debutantenbal kon gaan.
Denk je dat dit een goed idee is, dat zij zo weggaat?
De meisjes moeten de wereld in gaan en hun eigen mening creëren over dingen.
Vergeet ons niet.
Zal ik niet Jo, het is slechts een week.
Het is mooi. - Het is niet van jou.
Het zou mij heel goed staan.
Ze moet fatsoenlijke schoenen hebben.
Dank u voor het rijtuig, Mr.Laurence. Ik weet niet hoe ik je kan terugbetalen.
Onzin. Onzin.
Hoewel er één ding is.
Het kwam vandaag bij me op dat de piano van m'n dochter lijdt aan 'n gebrek aan gebruik.
Een van je meisjes loopt er graag overheen, en oefent er nu en dan op,
enkel maar om hem afgestemd te houden?
Als ze niet willen komen, dan niet getreurd.
Oh, meneer, ze willen zeker, heel erg veel.
Ben jij het muzikale meisje?
Ik hou er zielsveel van,
en ik zal komen, als u zeker weet dat niemand mij zal horen, en niet gestoord word.
Geen ziel, meisje.
Ik zal je missen. - Daag.
Daag.
Geniet van het bal.
Ik ben zo terug.
Ga niet en zorg dat je trouwt, Meg!
Ga niet verliefd worden!
Tenzij nu. - Ik hou van jou.
Nu op dit moment.
Dank je.
Ik ben zo opgewonden over vanavond.
Nu, welke jurk zal je vanavond dragen, Meg?
Ik zal deze dragen. - Die?
Kan je niemand naar huis sturen voor 'n andere?
Ik heb geen andere.
Alleen die ene? Dat is zo grappig.
Helemaal niet.
Er hoeft niet naar huis gestuurd te worden, Daisy.
Ik ga nu Daisy voor je bellen.
Ik heb 'n mooie roze jurk weggelegd,
en je zult ze dragen om mij 'n plezier te doen, niet, Daisy?
Als het goed is.
Natuurlijk!
Iedereen is verliefd op jou, Daisy.
Je moet mijn jurk houden.
Ik kan je jurk niet houden.
Je moet, alsjeblieft.
Veel plezier, kleine Daisy.
Laurie.
Ik wist niet dat je ging komen.
Het moest een verrassing zijn.
En wat een leuke verrassing is het.
Waarom noemen ze jou "Daisy"?
Het is hun koosnaampje voor mij.
Meg is een prima naam.
Het is net als een rol spelen, om voor een tijdje Daisy te zijn.
Wat zou Jo zeggen?
Je zou toch echt niet trouwen met iemand van deze mannen, niet?
Misschien.
Je gaat morgen vreselijke hoofdpijn krijgen.
Vind je het leuk hoe ik eruit zie?
Nee, toch niet.
Waarom niet.
Ik hou niet van poespas en veren.
U bent de brutaalste jongen die ik ooit heb gezien!
Vergeef me alsjeblieft en kom dansen.
Ik vrees dat het te onaangenaam voor je zou zijn.
Ik hou niet van je jurk,
maar ik vind jou gewoon prachtig.
Echt?
Echt.
Ik weet dat het stom is, maar zeg alsjeblieft niets tegen Jo.
Gun me mijn plezier vanavond.
Ik zal wanhopig goed zijn voor de rest van mijn leven.
Het spijt me, John.
De zijde was de eerste echte kost.
Vijftig dollar, wel veel, maar het is, denk ik, niet te veel voor een jurk,
met alle noties die nodig zijn om het dezer dagen af te maken.
Het is nog niet eens echt een jurk...
Het is gewoon de stof.
Ik snap het.
Ik weet dat je boos bent, John.
Ik wil je geld niet verspillen, maar ik kan het niet laten
als ik Sallie alles zie kopen wat ze wil, en mij meewarig aangaat, omdat ik dat niet kan.
Ik probeer tevreden te zijn, maar het is moeilijk.
Ik ben het moe om arm te zijn.
Ik was hier bang voor.
Ik doe mijn best, Meg.
John, mijn lieve, vriendelijke, hardwerkende jongen.
Het was zo ondankbaar en gemeen.
Hoe kon ik het zeggen!
Misschien meende je het.
Nee! Dat deed ik niet!
We vinden wel een manier om ook je jas te krijgen,
en zullen we dan niet groots zijn, wij twee?
Ik kan het niet betalen, mijn beste.
John...
Ik moet naar bed.
John...
En ik vind het echt jammer dat je het moest doen zonder zoveel mooie dingen.
En dat je getrouwd bent met iemand die ze je niet kan geven.
Hallo Amy!
Ik wil je niet zien.
Amy, niet boos zijn.
Het spijt me voor hoe ik me gedroeg.
Heb je weer gedronken?
Waarom ben je zo hard voor me? Het is 16 uur.
Iemand moet het doen.
Wanneer begin je met je groot kunstwerk, Raphaella?
Nooit.
Nooit? Wat? Waarom?
Ik ben een mislukkeling.
Jo is in New York, 'n schrijver aan het zijn, en ik ben een mislukkeling.
Dat is nogal 'n uitspraak om op je 20ste te maken.
Rome nam al de ijdelheid van me weg.
En Parijs liet me beseffen dat ik nooit geniaal zal zijn.
Dus geef ik al m'n dwaze artistieke hoop op.
Waarom zou je opgeven, Amy? Je hebt zoveel talent...
Talent is niet geniaal!
En geen enkele hoeveelheid energie kan dat zo maken.
Ik wil groots zijn, of niets.
Ik wil geen alledaagse knoeier zijn, en ik ben niet van plan om het nog te proberen.
Welke vrouwen worden eigenlijk toegelaten in de club van genieën?
De Brontes?
Dat is het? - Ja, ik denk van wel.
En wie verklaart altijd geniaal te zijn?
Mannen, denk ik.
Ze beknotten de concurrentie.
Dat is een heel ingewikkeld argument om me beter te doen voelen.
Maar helpt het? Voel je je beter?
Ik denk wel, mannelijk of vrouwelijk, dat ik van middelmatig talent ben.
Middelmatig talent?
Mag ik dan vragen of je laatste portret dat van mij zal zijn?
Oké.
Nu dat je al je dwaze artistieke hoop hebt opgegeven,
wat ga je nu doen met je leven?
Mijn andere talenten oppoetsen en uitgroeien tot 'n sieraad voor de samenleving.
Dat is waar Fred Vaughn meespeelt, neem ik aan.
Niet belachelijk doen! - Ik zei alleen zijn naam.
Je bent niet verloofd, hoop ik?
Nee.
Maar dat zal je zijn, als hij netjes op één knie neergaat?
Waarschijnlijk wel.
Hij is rijk, rijker dan jij zelfs.
Ik begrijp dat koninginnen van de samenleving niet zonder geld kunnen.
Hoewel het vreemd klinkt uit de mond van een van de meisjes van je moeder.
Ik heb altijd geweten dat ik rijk zou huwen. Waarom zou ik daar beschaamd om zijn?
Er is niets om je voor te schamen, zolang je van hem houdt.
Ik geloof dat we wat macht hebben over degene waar we van houden,
Het is niet iets dat zomaar gebeurt met een persoon.
Ik denk dat de dichters niet akkoord gaan.
Ik ben geen dichter, ik ben gewoon een vrouw.
En als vrouw is er geen manier voor mij om m'n eigen geld te verdienen,
niet genoeg om de kost te verdienen of om m'n gezin te onderhouden.
En als ik mijn eigen geld had, wat niet zo is,
zou dat geld aan m'n man toebehoren op 't moment dat we trouwden.
En als we kinderen hadden zouden ze van hem zijn, niet van mij.
Ze zouden zijn eigendom zijn.
Dus, zit me daar niet te vertellen dat het huwelijk
geen economische stelling is, want dat is wel zo.
Dat is het misschien niet voor jou, maar zeker wel voor mij.
Dat is Fred, kan je mij losknopen, alsjeblieft?
Dank je.
Hoe zie ik eruit? Zie ik er goed uit?
Jij ziet er prachtig uit.
Je bent mooi.
Fred! Ik heb je gemist.
Dit is Fred Vaughn en zijn zus Kate,
Natuurlijk ken je Mr.Brooke.
Dit is Meg, Amy, Beth, en Jo.
Zo fijn om u te ontmoeten.
Hoe elegant.
Ik ben Amy March. Onthoud die naam.
Ik ga je op een dag komen opzoeken in Londen.
Dat zal ik zeker!
Ik weet iets wat jij niet weet.
Vertel het me meteen!
Is Meg misschien een handschoen kwijt?
Heeft Mr.Brooke ze? - Ja.
Hoe weet je dat?
Ik zag ze. - Waar?
Zijn zak.
Al die tijd? - Ja, is het niet romantisch?
Nee, het is gruwelijk. - Ik dacht dat je blij zou zijn.
Bij het idee van iemand Meg zou komen weghalen? Nee, dank je.
Je zult je beter voelen als iemand jou komt weghalen.
Ik zou graag iemand dat zien proberen.
Ik zou ook graag iemand dat zien proberen.
"We konden de aarde nooit zo goed hebben liefgehad
als we er geen kinderen hadden gehad,
als het niet de aarde was, waar elke lente dezelfde bloemen weer uitkomen
die we vroeger verzamelden met onze kleine vingers.
Wat nieuwigheid is die zoete monotonie waard
waar alles bekend en geliefd is omdat het bekend is?"
Hoe geweldig is dat?
Ik hou ervan om te luisteren als je leest, Jo,
maar ik hou er nog meer van als je de verhalen leest die jij schreef.
Ik heb geen nieuwe verhalen.
Waarom niet?
Heb er geen geschreven.
Je hebt potlood en papier. Ga hier zitten en schrijf me iets.
Dat kan ik niet.
Ik denk niet dat ik het nog kan.
Waarom?
Het is gewoon...
niemand boeit het trouwens om mijn verhalen maar te horen.
Schrijf iets voor me.
Je bent een schrijver.
Nog voordat iemand het wist of je betaalde.
Ik ben erg ziek en je moet doen wat ik zeg.
Doe wat Mammie ons leerde te doen. Doe het voor iemand anders.
Als je naar Vermont loopt,
is daar Mrs Sewell in Keene, New Hampshire
die je kost en inwoon zal geven.
Daar ben je.
Je moet naar de meisjes thuis gaan, ik kan hiervoor zorgen.
Nee, ik moet hier zijn.
Ik heb me mijn hele leven geschaamd voor mijn land.
Niet slecht bedoeld, maar je moet nog steeds beschaamd zijn.
Ik weet het, ik ben dat.
Hallo, meneer. - Hallo, mevrouw.
Heeft u zonen in het leger?
Ja, mevrouw, ik had er vier, maar twee werden gedood.
En één is 'n gevangene, ik ga naar de andere,
die erg ziek in een Washington ziekenhuis ligt.
Je hebt veel voor uw land gedaan, meneer.
Ik zou zelf gaan, als ik nuttig kon zijn.
Aangezien van niet, geef ik mijn jongens.
Meneer, ik haal je een deken
om je warm te houden.
Dank je. God zegene je.
Wees gezegend, meneer.
Mrs March?
Telegram van Washington, mevrouw.
Is Jo al terug van tante March?
Nee, ik heb haar nog niet gezien.
Wil je een ander paar schoenen?
Dank je. Ik kan de laatste trein niet missen.
Hannah, heb je vader z'n nachthemden gehaald?
Ja, heb ik gedaan.
Wat kan ik doen om te helpen, Beth?
Bedankt om hier te zijn.
Natuurlijk.
Vond je de warme deken?
Als ik meer van nut kan zijn, zeg het me dan alsjeblieft.
Ik zal elke dag naar de meisjes gaan kijken, zonder mankeren.
Bedankt voor alles.
Ik heb je man altijd bewonderd, ik bid voor een snel herstel.
Ik vond dit beddengoed.
Hannah, medicijnen? - De medicijnen zijn allemaal ingepakt.
Het spijt me.
Ik kwam om me aan te bieden als escorte voor je moeder.
Mr.Laurence heeft opdrachten voor me in Washington,
en het zal me echt voldoening geven om haar daar te dienen.
Dank je. - Natuurlijk.
Terwijl ik weg ben heeft Hannah de leiding.
Vergeet niet de Hummels te controleren, het wordt 'n moeilijke winter voor iedereen.
Is dit genoeg voor de trein?
Vijfentwintig dollar!
Tante March is niet gewoon om zo gul te zijn.
Ik ging niet naar tante March, ik kon het niet aan.
Waar heb je het geld vandaan?
Ik verkocht enkel wat van mij was.
Jo, je haar!
Je enige schoonheid! - Je ziet eruit als een jongen.
Het heeft geen invloed op het lot van de natie, dus niet jammeren.
Ik ben zo trots dat je mijn dochter bent.
Ik was gewoon gek om iets voor vader te doen.
Het zal trouwens goed zijn voor m'n ijdelheid.
Het kan mooi zijn.
Dat doe je nooit. - Dit is niet wat ik voor haar wilde.
Oh, Teddy.
Oh, ja.
Ik hou meer van je dan woorden kunnen zeggen.
Wees goed voor elkaar. Bid voor vaders herstel.
En ik kom terug zodra ik kan.
Jo.
Wat is het? Is het vader?
Nee.
Het is mijn haar.
Ik zou me hetzelfde voelen.
Dat weet ik.
Laurie, wanneer ga je terug naar je opa?
Zeer snel.
Dat zei je in de afgelopen maand al een dozijn keer.
Korte antwoorden behoeden voor problemen.
Hij verwacht je, dus waarom doe je het niet?
Natuurlijke verdorvenheid, denk ik.
Natuurlijke traagheid, bedoel je.
Ik zal hem enkel maar plagen als ik ga,
ik kan dus net zo goed blijven en jou wat langer plagen. Je kunt 't verdragen.
In feite denk ik het met je eens te zijn.
Hou op. Hou op.
Wat ben je aan het doen? - Ik kijk naar jou.
Ik bedoel wat denkt je te gaan doen?
Met het leven? - Ja.
Ik ben 'n opera aan het schrijven, ik zou de centrale figuur zijn...
Dat is tijdsverspilling.
Wat zou jij willen dat ik doe?
Werk verder voor je opa en maak iets van jezelf.
Je speelt het niet eerlijk.
Hier.
Het is zeer goed.
Wanneer heb je die gemaakt?
Het was de dag op het strand.
De eerste keer dat ik Fred ontmoette.
Dat is juist.
Wat doet hij zoal?
Hij is in Londen voor zaken.
Hij komt terug binnen enkele weken.
Trouw niet met hem.
Wat?
Trouw niet met hem.
Waarom?
Waarom? Je weet waarom.
Nee. Nee.
Ja. - Nee.
Laurie. - Wat?
Je bent gemeen. Hou op! Hou op!
Ik kwam mijn hele leven in alles op de tweede plek na Jo,
en ik zal niet de persoon zijn waar jij genoegen mee neemt
enkel maar omdat je haar niet kan krijgen.
Ik zal het niet doen.
Niet als ik mijn hele leven van jou heb gehouden.
Ik ben 'n mal van m'n voet aan 't maken voor Laurie,
om hem eraan te herinneren dat ik mooie voeten heb.
Mr.Brooke schrijft dat vader is nog steeds erg zwak is, maar verbetert.
Mr.Brooke zegt ook dat moeder de beste verpleegster is de een man zich kan wensen.
Ik wou dat alle brieven van moeder kwamen, en niet van Mr.Brooke.
Ik ben dankbaar voor alle brieven.
Ik vind dat het diepe paars erg passend is voor Mr.Laurence,
vind je ook niet, Amy?
Zeker. Het ontwerp is zeer sluw.
Ik moest hem hoe dan ook bedanken
dat hij me altijd op de piano liet spelen bij hem thuis.
Ik ga boodschappen doen in de stad, Jo, kan jij gaan kijken voor meer brandhout?
Jullie gingen niet naar de Hummels zien. We zouden moeten gaan.
Bethy, we hebben nauwelijks genoeg om onszelf te voeden.
Trouwens, ik moet dit verhaal afmaken.
Mammie zei dat...
Mammie liet ons veel dingen doen, maar we kunnen ze niet allemaal doen.
Maar ik ga altijd alleen en jij hebt je taken niet bijgehouden...
Dat doen we. We werken.
Maak je geen zorgen, lief meisje, we zullen 'n moment vinden.
Maar het is al weken. - We zullen snel gaan.
Nu zit mijn voet vast! Ik krijg hem er niet uit!
Stop ermee Jo! Ik krijg hem er niet uit!
Je zou fijn vinden als ik m'n voet zou verliezen!
Goed, ik zal zelf gaan.
Hallo. Voor Mr.Laurence.
Hier komt ze!
Beth, kijk wat ze voor je hebben...
Hier is een brief van de oude heer.
Open de nota!
Beth, kijk eens!
Jo, lees de brief. Ik kan het niet.
"Ms Beth March, heb ik vele paren slippers in mijn leven gehad,
maar ik had er nooit die mij zo goed pasten als de jouwe.
En ze zullen me altijd herinneren aan de vriendelijke gever.
Ik wil m'n schulden graag betalen, en hoop dat je dit geschenk aanvaardt.
Jouw dankbare vriend en nederige dienaar, James Laurence."
Zo lief, jouw "nederige dienaar".
Is het niet mooi? - Kijk hoe glanzend het is!
Het heeft goud, het gaat helemaal rond...
Zijn handschrift is zo mooi.
En het heeft hier een laatje.
Meneer, ik wou je bedanken voor...
Je doet me zo erg denken aan mijn kleine meisje.
De piano is van jou, ik had je hem al veel langer moeten geven.
Dank je.
Mijn kind, je gloeit.
De Hummels zijn erg ziek.
Ze rust.
Hoe is het met haar? Is er iets dat ik kan doen?
Wat is het?
Het is roodvonk. - Wat is "roodvonk"?
Ik bezocht de Hummels, het kind stierf.
Hebben jullie het al eerder gehad?
Meg en ik wel, maar Amy niet.
Ze zal weggestuurd moeten worden. - Ik wil niet weggestuurd worden!
Ik kijk of tante March haar kan opnemen. - Ik hou niet van tante March.
Het is voor je eigen bestwil, kind.
Moeten we moeder laten komen? - Nee, we mogen haar niet bezorgd maken.
Ik verlangde nog nooit meer naar geld dan nu.
Luister, we zullen haar verzorgen, en ze zal beter worden.
Dat zal ze.
"Het postkantoor in het bos was een kapitale kleine instelling,
en floreerde heerlijk, want vele dingen passeerden er:
poëzie en augurken, muziek en peperkoek,
uitnodigingen, uitbranders, en zelfs puppies."
Het gaat allemaal om ons. - Klopt.
Ik hou ervan.
Het is maar een klein verhaal.
Het lijkt in niets op wat je meestal schrijft.
Denk je dat 't te saai is? - Nee, het is m'n favoriet tot nu toe.
Werkelijk?
Schrijf me een ander. - Ja mevrouw!
En blijf ze schrijven. - Zal ik doen.
Zelfs als ik niet hier ben.
Zeg dat niet. Zeg niet...
Jo, ik moet het je zeggen. - Nee, dat moet je niet.
Ik had heel lang de tijd om na te denken hierover,
en ik ben niet bang.
Nee.
Het is net als het wegtrekkend tij.
Het trekt langzaam weg, maar het kan niet worden gestopt.
Ik zal het stoppen!
Ik heb het al eerder gestopt.
Je zult beter worden. Vader zal beter worden.
En we zullen binnenkort allemaal samen zijn, oké?
We kunnen Gods wil niet stoppen.
God kwam mijn wil nog niet tegen. Wat Jo wil zal gedaan worden.
Amy. Kom hier.
Ja? - Kom zitten.
Als je heel goed bent, zal op een dag deze ring van jou zijn.
Echt?
Als je een correcte jonge dame blijft, zie dan dat het zo niet is.
Je bent nu de hoop van je familie.
Beth is ziek, Jo is een verloren zaak,
en ik hoor dat Meg haar hoofd op hol slaat voor een armzalige tutor.
Het zal aan jou zijn om hen allemaal te onderhouden,
en je arme ouders op hun oude dag.
Dus moet je goed trouwen.
Red je familie.
Oké, dat is alles wat ik je wilde zeggen.
Je kunt teruggaan en je schilderijtjes maken.
Hallo tante March.
Die Laurence jongen was net hier.
Echt?
Wat een teleurstelling bleek hij te zijn.
Moet de Italiaan zijn in hem.
Wanneer komt hij terug?
Hij is weg, naar Londen.
Waarom?
Wat moet je met hem bespreken?
Ik vertelde net Fred Vaughn dat ik niet met hem zou trouwen.
Meg.
Ik kom naar huis om te helpen met de kinderen, het spijt me zo.
Ik ben gewoon zo bang voor Beth.
Blijf. Ik vroeg om verlof. Ik zal voor de kinderen zorgen.
John.
En er is nog iets...
je moet je stof zo snel mogelijk naar de naaister sturen.
Ik kan niet...
Nee, ik wil geen woord meer horen, ik wil dat je die jurk hebt.
Mijn oude jas zal goed zijn voor de winter.
Het is allemaal geregeld.
John, ik kan het echt niet. Ik verkocht de stof aan Sallie.
Echt?
Ik wil niet dat je ongelukkig bent.
Dat kan ik niet zijn,
John Brooke is mijn man, en ik ben zijn vrouw.
Hannah!
Het is oké. Het is oké.
Wat doen we?
We moeten je moeder laten komen.
Mammie.
Mammie, ze is nog erger. Ik wist niet wat anders te doen.
Jo, hoe is ze? - Mijn meisjes.
Mijn lieve Beth.
Hannah, maak 'n heldere bouillon, en Jo, haal ijs, we moeten je afkoelen.
Wie is er bij vader?
John bleef bij hem.
We moeten het beddengoed verversen.
We gaan je verplaatsen, lief meisje.
Vecht alsjeblieft.
Vertrek niet in stilte, vecht!
Alsjeblieft, alsjeblieft. Vecht gewoon tot het einde en wees luid!
Ga niet gewoon in stilte weg, Beth!
Mammie!
Mammie! Mammie!
Zalig Kerstfeest, Beth.
Je doet de zijkanten eerst en de zijkanten zijn niet het beste voor mijn popcorn,
omdat ik nu popcorn maak.
Het is 'n belangrijk deel.
En je verspilt decoraties, en ze zijn technisch niet correct.
De zijkanten zijn niet het belangrijkste...
Hier is nog een kerstcadeau voor de familie March.
Oh mijn God! Vader!
Mijn kleine vrouwen.
Hoe zijn jullie gegroeid.
Oh, Beth. Zalig Kerstfeest, mijn meisje.
Vrolijk Kerstmis aan ieder van jullie.
Vrolijk Kerstmis, vader.
Godzijdank ben je thuis!
Godzijdank voor jou!
Nu kan ik in persoon boos zijn op jou.
Ik kan niet geloven dat vandaag mijn trouwdag is.
Wat scheelt er?
Niets.
Jo.
We kunnen vertrekken. We kunnen nu vertrekken.
Ik kan geld verdienen, ik zal verhalen verkopen, ik zal alles doen:
Ik zal koken, ik zal poetsen, ik zal in een fabriek werken.
Ik kan een leven voor ons maken.
En jij, jij moet een actrice worden, en je moet een leven op het podium hebben.
Laten we gewoon samen weglopen.
Ik wil trouwen.
Maar waarom? - Omdat ik van hem hou.
Je zal hem binnen twee jaar moe zijn, en wij zullen voor altijd interessant zijn.
Enkel omdat mijn dromen anders zijn dan de jouwe,
betekent niet dat ze onbelangrijk zijn.
Ik wil een huis, en een familie, en ik ben bereid om te werken en te zwoegen,
maar ik wil het met John doen.
Ik haat het dat je me verlaat.
Ga niet weg.
Oh, Jo.
Ik ga niet bij je weg.
En daarnaast...
op een dag zal het jouw beurt zijn.
Ik ben liever ‘n vrije oude vrijster en mijn eigen kano peddelen.
Echt.
Ik kan niet geloven dat de kindertijd voorbij is.
Het zou op de een of andere manier toch eindigen.
En wat een happy end.
Wat een overdreven beloften, jezelf weggeven om de andere te krijgen.
Wat een geschenk, altijd gegeven voordat bekend is
wat de kost of de beloning is.
Ik verklaar u man en vrouw.
Je mag de bruid kussen.
Je hoeft geen ophef te maken.
Je hoeft me niet naar het rijtuig te brengen.
Ik doe het graag.
Ik hoop dat je nu gelukkig zal zijn.
Dat je je leven hebt verpest, op dezelfde manier als je moeder
door te trouwen met je vader.
Mijn lieve zuster, je bent te aardig.
En dank je voor de festiviteiten van vandaag.
Heel graag gedaan.
Dank je, tante March.
Ik word niet graag gekust.
Het spijt me.
Je zult spijt hebben wanneer je liefde in 'n huisje probeerde en het 'n mislukking vond.
Het kan niet slechter zijn dan wat sommige mensen in grote huizen vinden.
Ik begrijp wat je bedoelt, mevrouw.
Ik mis niets. - We weten dit.
En je bent niet helemaal verkeerd.
Ik heb misschien niet altijd gelijk, maar ik ben nooit verkeerd.
Hier is het enige normale lid van de familie.
Ik kan echt niet meer aan.
Mammie! Mammie!
Tante March gaat naar Europa...
En ze wil dat ik met haar meega?
Dat is geweldig!
Nu weet ik waarom ik al die saaie uren besteedde aan lezen voor haar.
Nee, ze wil dat ik ga.
Als haar metgezel.
Europa? Met jou?
Ja, ze wil dat ik aan mijn kunst werk, en mijn Frans, natuurlijk.
Je houdt wel niet echt van Frans, toch?
Dat is prachtig, Amy.
Vader, ik ga naar Europa!
Meg getrouwd, Amy weg naar Europa.
En nu dat jij afgestudeerd bent, ga je een lange vakantie nemen.
Ik ben gewoon niet zo goed als Beth, dus ben ik boos en onrustig.
Je hoeft niet hier te blijven, Jo.
Waarom? Moeten we weglopen en ons aansluiten bij een piratenschip?
Nee. Nee!
Het heeft geen zin, Jo.
Jo, we moeten het bespreken.
Ik hield van je sinds ik je ken, Jo. Ik kon het niet helpen.
En ik probeerde het te tonen, maar je liet het niet toe, wat prima is.
Maar ik moet je nu doen luisteren, en me een antwoord geven,
want ik kan zo niet langer verder.
Ik gaf biljart op, ik gaf alles op wat jij niet leuk vond,
Ik ben blij dat ik dat deed, het is prima, en ik wachtte, en ik kloeg nooit, omdat ik...
ik dacht dat je van me hield, Jo.
En ik besef dat ik niet half goed genoeg ben, en ik ben niet die grote man...
Ja, dat ben je wel, je bent veel te goed voor mij,
en ik ben je zo dankbaar, en ik ben zo trots op je,
ik zie niet in waarom ik je niet kan liefhebben zoals jij dat van me wilt.
Ik weet niet waarom.
Kan je dat niet?
Nee.
Ik kan het niet... Ik kan niet veranderen hoe ik me voel.
En het zou een leugen zijn om te zeggen dat ik dat doe als het niet zo is.
Het spijt me zo, Teddy, het spijt me, maar ik kan het niet helpen...
Ik kan van niemand anders houden, Jo. Ik hou enkel van jou.
Teddy, het zou een ramp zijn als we trouwden...
Het zou geen ramp zijn. Jo, ik zou een perfecte heilige zijn!
Ik kan het niet, ik probeerde en mislukte!
Waarom verwacht iedereen het dan?
Waarom verwachten jouw familie en mijn opa het?
Waarom zeg je dit? Zeg "Ja", en laten we samen gelukkig zijn, Jo.
Ik kan niet echt "ja" zeggen, dus ga ik het helemaal niet zeggen.
En je zult zien dat ik gelijk heb, uiteindelijk, en je zal me bedanken.
Ik hang mezelf liever op dan dit te beseffen, Jo.
Teddy!
Ik zou liever dood zijn.
Teddy, zeg dat niet!
Teddy!
Je zult een prachtig talentvol meisje vinden
die van je zal houden en je aanbidden,
en ze zal een prima meesteres zijn voor uw mooie huis.
Maar ik niet, oké?
Kijk naar mij, ik ben lelijk en ik ben raar...
Maar ik hou van je, Jo.
En je zou je voor me schamen.
Ik hou van je, Jo.
En we zouden ruzie maken omdat we het niet kunnen helpen, zelfs nu.
Ik zou de elegante samenleving haten, jij zou mijn gekrabbel haten,
en we zouden ongelukkig zijn, en we zouden willen dat we het niet hadden gedaan,
en alles zou gruwelijk zijn.
Is er nog meer?
Nee, niets meer. - Oké.
Behalve dat...
Teddy, ik geloof niet dat ik ooit zal trouwen.
Ik ben blij zoals ik ben.
En ik hou te veel van mijn vrijheid om die gehaast op te geven.
Ik denk dat je dat verkeerd ziet, Jo. Ik denk dat je zal trouwen, Jo.
Ik denk dat je iemand zal vinden, en van hen houden,
en je zult leven en sterven voor hen, want dat is jouw stijl, en dat zal je.
En ik zal kijken.
Ik wil je schrijven niet verstoren.
Ik doe dat niet meer.
Het heeft haar niet gered.
Je bent hier veel te eenzaam, Jo.
Zou je niet graag terug naar New York gaan?
Hoe zit het met je vriend, Friedrich, was dat niet zijn naam?
Nee.
Ik verpestte onze vriendschap met mijn humeur, net zoals ik alles verpest.
Ik weet zeker dat ik hem nooit meer zal zien.
Ik betwijfel of een oprechte vriend zou worden afgeschrikt.
Ik wou dat het waar was.
Als ik een meisje in een boek was, zou dit allemaal zo makkelijk zijn,
Gewoon de wereld gelukkig opgeven.
Laurie keert terug, weet je.
Echt?
Er is een brief van Amy, ze komt naar huis.
Ze is geschokt over Beth.
Tante March is erg ziek, dus...
Laurie zal hen begeleiden.
Dat is goed voor hem.
Wat is het? - Ik weet het niet.
Hij zal altijd vrij minachtend zijn over mijn familie.
Ik begrijp het niet.
Misschien was ik te snel met hem af te wijzen, Laurie.
Hou je van hem?
Als hij me weer vroeg denk ik dat ik "ja" zou zeggen.
Denk je dat hij me weer zal vragen?
Maar hou je van hem?
Ik geef meer om geliefd te worden. Ik wil geliefd worden.
Dat is niet hetzelfde als houden van.
Ik weet het.
Ik voel me... Ik voel me net als...
Vrouwen...
Ze hebben hersenen, en ze hebben zielen evenals harten,
en ze hebben ambitie, en ze hebben talent evenals schoonheid,
en ik ben de mensen zo beu die zeggen dat de liefde
alles is waar een vrouw geschikt voor is.
Ik ben het zo beu!
Maar, ik ben... ik ben zo eenzaam.
Ik kon het niet alleen laten reizen met tante March die zo ziek is.
Zelfs als je me veracht.
Ik veracht je niet, Laurie.
Beth was de beste van ons.
Ik ga niet trouwen met Fred.
Ik hoorde het.
En je bent niet verplicht om iets te zeggen, of iets te doen.
Ik hield niet van hem zoals ik zou moeten.
We hoeven er niet over te praten, we hoeven niets te zeggen.
Mijn lieve Teddy, ik mis je meer dan ik kan zeggen.
Ik dacht vroeger dat het ergste lot was om een vrouw te zijn,
Ik was jong en dom.
Maar nu ben ik veranderd.
Het ergste lot is om mijn leven te leiden zonder jou erin.
Ik was verkeerd om je af te wijzen en om te vluchten naar New York.
Jo. Jo.
Jo.
Wakker worden. Wakker worden.
Teddy! Je bent terug!
Ben je blij om me te zien dan?
Ja.
Ik was bezorgd.
Hier, kom zitten.
Hoe gaat het met Amy?
Heeft ze je helemaal vanuit Europa lastig gevallen met haar uiterlijk?
Ja, maar ik vond dat leuk.
Waar is ze nu? Kwam ze niet meteen naar huis?
Je moeder heeft haar bij Meg, we zijn daar gestopt op de terugweg.
Er was geen ontkomen aan om mijn vrouw uit hun klauwen te houden.
Jouw wat?
Ik heb... het nu gedaan.
Het was bedoeld als een verrassing.
We waren verloofd, en we hadden gehoopt om te wachten...
Dat wil zeggen, nu zijn we man en vrouw.
Jij en Amy?
Ja.
Ben jij verliefd?
Ja.
Jo, ik wil één ding zeggen, en dan zullen we het voor altijd opbergen.
Ik heb altijd van je gehouden.
Maar de liefde die ik voel voor Amy, is anders.
En ik denk dat je hierover gelijk had.
Ik denk dat we elkaar zouden hebben gedood.
Ja.
Ik denk dat het op deze manier bedoeld was.
Oh, Teddy.
Jij bent de enige die me ooit zo noemt, Jo... Teddy.
Hoe noemt Amy je?
Mijn Heer.
Dat klinkt als haar.
Nou, je lijkt het te verdienen.
Kunnen we nog vrienden blijven, Jo? Alsjeblieft?
Natuurlijk, mijn jongen, altijd.
Laurie vertelde het je? - Ja. Ja.
Amy, ik ben zo blij voor je. Dit was bedoeld om zo te zijn.
Oh, ik ben zo opgelucht, dank je.
Ik wilde schrijven, Jo, ik wilde schrijven, en ik wilde alles uitleggen,
maar alles gebeurde zo snel en, echt, ik was bang dat je boos op me zou zijn.
Nee. Nee.
Nee, ben je niet boos op me?
Het leven is te kort om boos te zijn op een van je zussen.
Ik mis haar echt.
Ik weet het.
Dank je.
Mr.Laurence.
Jo.
Oh, Jo.
Ik kon mezelf er niet toe brengen om...
Het huis lijkt niet juist zonder haar.
Ik kon niet naar binnen wetende dat ze er niet zou zijn.
Ik weet dat ik niet half zo goed ben als mijn zus,
maar ik zal een vriend zijn om op te leunen, als je me dat toestaat.
Voor Beth
Beste Mr.Dashwood:
Ingesloten zijn de eerste paar hoofdstukken van een stuk waar ik aan begon te werken.
Het zou passen als een verhaal voor jonge mensen,
maar ik denk dat het wellicht heel saai is.
Ik stuur het echter naar u voor het geval het iets van waarde heeft,
hoewel ik het betwijfel. Jo March.
Ik dacht dat ze me haatte.
Ze kan je nog steeds haten en je het huis laten.
Hoe zit het met jou en John?
We kunnen een groot huis als dit niet aan, het is te groot.
Ik zou het moeten verkopen, maar ik zou graag iets doen
zodat Tante March zich echt in haar graf zou draaien.
Ik zou dat niet erg vinden.
Een mooie draai, gewoon een rotatie, niets verschrikkelijk.
Wat ga je doen?
Ik wil graag een school openen.
We hadden nooit een goede school, en nu gaan er hogescholen voor vrouwen open,
er moet een school zijn. Voor Daisy.
En wat zal Demi doen?
Ik zal een school voor jongens en meisjes openen, beiden.
Hoe zit het met het schrijven?
Wat is ermee?
Waar werk je aan?
Ik begon aan iets, maar ik denk niet dat het erg goed is.
Iedereen houdt van wat je schrijft.
Nee, dat doen ze niet.
Ik wel.
Het gaat gewoon over ons leventje.
En?
Wie is geïnteresseerd in het verhaal van de huiselijke strijd en vreugde?
Het is niet echt van belang, of wel?
Misschien lijkt het niet van belang omdat mensen er niet over schrijven.
Nee, het schrijven verschaft geen belang, het weerspiegelt het.
Ik denk het niet.
Ze neerschrijven zal ze belangrijker maken.
Wanneer ben je zo wijs geworden?
Ben ik altijd geweest, je was gewoon te druk bezig met mijn fouten.
Welke er nooit waren, natuurlijk.
Beste Ms March: Ik las de hoofdstukken die u me gezonden heeft,
en ik ben het ermee eens dat ze niet erg veelbelovend zijn.
Maar, stuur meer verhalen van de schandalige soort, als je er nog hebt.
Of, moet ik zeggen, je vriendin.
Mijn excuses voor de grap, ik kon het niet helpen.
Jo, kom naar beneden!
Ik kom!
Ik sterf van de honger.
Jo, je kan misschien wachten...
Ik ben uitgehongerd.
Jo, liefje, heb je een gast.
Ik ken niemand.
Het spijt me om te storen.
Jij bent het.
Hallo.
Hallo. Ik ben Josephine March. Ik ben Jo.
Josephine, ben jij dat? Welkom! Welkom!
Dit is Kitty, en Minny.
En ik zie dat je onze professor al ontmoet hebt.
Hij is een zeer geslaagde man.
Je moeder zegt dat je een schrijver bent. Ik hou een dagboek bij, weet je.
Een groot deel van de interessante mensen hier, intellectuelen en Europeanen.
Jo, ik hoop dat het goed is, ik kreeg je adres van Mrs. Kirke.
Wie is dit? Wie ben je?
Het spijt me om te storen, ik was in de buurt en ik dacht dat ik...
Maar ik ga maar best. - Nee!
Blijf alsjeblieft! We hebben meer dan genoeg ruimte.
Kan iemand mij vertellen wie deze man is?
Ik wil niet tot last zijn.
Je bent helemaal geen last! - Ja, natuurlijk. Alsjeblieft.
Ik ben Laurie. Wie ben je? - Ik ben Friedrich Bhaer.
We zaten samen in hetzelfde pension in New York.
Oh, Jo, hij is erg knap.
Bent u van plan om in New York te blijven?
Nee, ik kreeg een aanbod als hoogleraar in Californië.
En omdat niets mij hier houdt,
dacht ik dat ik westwaarts zou kunnen gaan.
Het is nieuw daar, en ze zijn minder kieskeurig inzake immigranten.
Misschien moet ik westwaarts gaan.
Je bent geen immigrant, dus misschien moet je thuis blijven.
Oh, ik ga.
Dit is een mooi instrument. Wie van jullie bespeelt het?
Het was mijn zus, Beth.
We spelen allemaal een beetje.
Maar niemand zo goed als haar.
Het is heel moeilijk om een zus te verliezen. Het spijt me.
Speel jij? - Ja. Inderdaad.
Het zou ons zo gelukkig maken als je nu speelde,
ze zou niet willen dat de piano stil bleef.
Ik wil niet beledigen.
Niet in het minst.
Het was zo heerlijk om je te ontmoeten. - Fijn jou te ontmoeten.
Daag.
Dag, Laurie. - Tot ziens.
Bedankt voor alles.
Heerlijk om je hier te hebben.
Als je ooit naar Californië komt, zou ik je graag zien.
Ik weet niet dat ik dat wil, maar dank je.
Nou... tot ziens.
Tot ziens.
Wat?
Waarom bekijken jullie me allemaal zo?
Wat een geweldige man.
Ik hoop dat hij terugkomt, hij zou een geweldige vriend voor me zijn.
Oh, vader, hij was niet hier voor jou!
Nee?
Jo! Je houdt van hem! - Wat? Nee, dat doe ik niet.
Ja, jij ook!
Ik ben half zo slim als jou, maar ik kan het zo duidelijk zien, je houdt van hem.
Houdt ze niet van hem? - Het is 'n goed instinct, je houdt van hem.
Ik heb je nog nooit zo gelukkig gezien. Wat is liefde anders?
Je moet achter hem aangaan! Laurie, maak de paarden klaar!
We kunnen hem pakken voordat hij op de trein stapt.
Ik kom ook. - Ja.
Nee, ik ga niet! - Ja, je gaat wel!
Amy heeft gelijk. - Precies!
Ik had nooit gedacht dat ik 'n rijtuig zou klaarmaken
om Jo March te helpen jagen op 'n man, maar ik hou ervan.
Hij verhuist naar Californië!
Dat was fictie.
Hij was praktisch aan het bedelen naar een reden om te blijven.
Maar het regent buiten!
Het maakt niet uit! Kan jij met me meekomen? Je moet het voor me oplossen.
Laurie, kan je stoppen met daar te staan en de paarden klaarmaken? Dank je.
Je vraagt nooit naar mijn moeder, zelfs als je weet dat ik haar heb gezien.
Ik neem aan dat ze nog leeft.
Maar ik vraag naar je moeder. - En ik heb geen idee waarom.
Je mist moedwillig het punt.
Dat is waar.
Wat willen ze? - Ik heb geen idee.
Vader, publiceer jij dit? - Wat gebeurt er met de "Little Women"?
Zeg me dat je de rest van het boek hebt!
Wat?
Ik probeer alleen maar om je haar in orde te krijgen.
Stop de koets! Stop de koets!
Oké. Ga! Eruit! Eruit!
Ga! Ga!
Eerlijk gezegd zie ik niet in waarom ze niet trouwde met de buurman.
Omdat de buurman met haar zus trouwt.
Juist. Juist. Natuurlijk.
Dus, met wie trouwt zij?
Met niemand. Ze trouwt met niemand van hen.
Nee! Nee!
Dat zal helemaal niet werken.
Ze zegt doorheen het hele boek, dat ze niet wil trouwen.
Wie kan het wat schelen?
Meisjes willen vrouwen getrouwd zien! Niet consistent!
Nee, het is niet het juiste einde.
Het juiste einde is datgene dat verkoopt.
Geloof me, als je besluit om jouw prachtige boek te beëindigen
met je heldin als oude vrijster, zal niemand het kopen.
Het zal niet de moeite waard zijn om het af te drukken.
Ik neem aan dat het huwelijk altijd een economisch voorstel was. Zelfs in fictie.
Het is romantiek.
Het is geldbelust.
Eindig het gewoon zo, wil je?
Prima.
Ga! Ga!
Kus hem, Ms March!
Jo!
Ik wil niet dat je weggaat. Ik wil dat je blijft.
Echt? - Ja.
Dan zou ik nooit vertrekken als je wilde dat ik bleef.
Nee, ik wil dat je blijft.
Ik heb niets om je te geven, Jo.
Het maakt niet uit.
Mijn handen zijn leeg.
Ze zijn niet leeg.
Ik hou ervan. Het is romantisch.
Het is zeer ontroerend. Dat is heel emotioneel.
Dank je.
We noemen het hoofdstuk
"Onder de Paraplu."
Dat is goed. - Perfect.
Nu is er de kwestie van het contract.
Ik ben bereid om je 5% van de rechten te geven.
Dus krijg ik 5% van de winst?
Vijf procent van de nettowinst. Na mijn kosten.
Hoe zit het met een betaling vooraf?
Ik ben degene die het risico neemt om dit boek af te drukken.
Ja, maar het is mijn boek.
En als het het goed doet, zullen we allebei geld verdienen.
Zo niet, kan ik zaken blijven doen.
Dus krijg ik niets? Als het niet lukt?
Nee, ik geef je 500 dollar nu om het auteursrecht uit te kopen.
Het auteursrecht?
Dat is het recht voor de herdruk, dat soort dingen.
Vervolgen, personages voor andere verhalen...
Zou dat iets waard zijn?
Nou, enkel als het een succes wordt.
Ik snap het. Het lijkt als iets wat ik zou willen bezitten, weet je.
Zei je niet dat je familie het geld meer onmiddellijk nodig had?
Ja, dat klopt, daarom wilde ik vooruitbetaling.
Nee, het is te riskant. Ik zal enkel betalen voor de auteursrechten.
Hou jij je 500 dollar maar, en ik zal het auteursrecht houden.
Ik wil ook 10% van de rechten.
5,5 procent, dat is erg gul.
Negen procent. - Zes procent, en dat is het.
Mr.Dashwood, als ik mijn heldin voor geld in het huwelijk laat treden,
kan ik er net zo goed wat van hebben.
6,6 procent.
Akkoord. - En je hoeft niet meteen te beslissen
over het auteursrecht. - Nee ik heb al besloten
dat ik mijn boek zelf wil bezitten.
Waar is ze? - Ze is hier...
Komaan.
Probeer eens een B te schrijven.